De onderstaande tekst is vaak toegeschreven aan Nelson Mandela. Het zou zijn inaugurale rede zijn als president van Zuid-Afrika. Verschillende bronnen (o.a. Wikiquote) vermelden echter dat deze tekst nooit door hem is uitgesproken, maar afkomstig is van Marianne Williamson (A Return to Love: Reflections on the Principles of A Course in Miracles, 1996). De woorden blijven wel even mooi.

We are the captains of our soul.
Our deepest fear is not that we are inadequate.
Our deepest fear is that we are powerful beyond measure.
It is our light, not our darkness, that frightens us.
We ask ourselves, who am I to be brilliant, gorgeous, talented and fabulous?
Actually, who are you not to be? You are a child of God. Your playing small doesn't serve the world.
There is nothing enlightening about shrinking so that other people won't feel insecure around you.
We are born to make manifest the glory of God that is within us.
It's not just in some of us, it's in everyone.
And as we let our light shine, we unconsciously give other people permission to do the same.

Een vertaling
Onze diepste angst is niet, dat we ontoereikend zijn.
Onze diepste angst is dat we oneindig krachtig zijn.
Het is ons licht, niet onze duisternis, waar we het allerbangst voor zijn.
We vragen ons af: wie ben ik dat ik briljant, buitengewoon aantrekkelijk, getalenteerd en geweldig zou zijn?
Maar waarom eigenlijk niet? Je bent toch een kind van God? Dat je jezelf kleiner voordoet dan je bent, komt de wereld niet ten goede.
Er is niets verheffends aan je kleiner voor te doen dan je bent opdat de mensen om je heen zich vooral niet onzeker gaan voelen.
Wij zijn geboren om de luister van God uit te dragen die in ons woont.
Niet slechts in enkelen van ons, maar in ons allemaal.
Als wij ons licht laten schijnen, geven we anderen onbewust toestemming om dat ook te doen.
Als wij bevrijd zijn van onze eigen angst, bevrijdt onze aanwezigheid automatisch anderen.